‘Een hotel ja, een plek waar mensen in alle rust kunnen sterven.’ ‘Een hospice bedoel je?’ vroeg ik. ‘Nee, een hotel waar je naartoe kunt als je niets mankeert maar toch dood wil.’ ‘Een zelfmoordhotel.’ Hij verbeterde me: ‘Een vaarwelhotel.’
(Uit: Winter in Gloster Huis, Vonne van der Meer)

 “Is het leven een reeks keuzes die je maakt door alles rationeel af te wegen? Dan is zelfbeschikking goed mogelijk. Of is het leven een verwarrende stroom ervaringen die soms sterker is dan jij en waarin je net aan blijft bovendrijven? Dan is zelfbeschikking soms boven onze macht.
(Uit: Lof der onvolmaaktheid, Gerbert van Loenen)

Terwijl we bij het congres meestal meer mannelijke dan vrouwelijke oud-leden verwelkomen, was dit op 17 maart 2017 precies andersom. Deze avond reisden verschillende leeskringen af naar Utrecht om daar te luisteren naar de schrijvers Gerbert van Loenen en Vonne van der Meer. Vonne leidde als eerste haar boek Winter in Glosterhuis in. Dit deed ze door middel van het voorlezen van fragmenten uit en een toelichting op de totstandkoming van het boek.

Daarna kreeg Gerbert het podium naar aanleiding van zijn Lof der Onvolmaaktheid. Dit boek was bij het grootste deel van de luisteraars nog niet bekend. Op een zeer heldere en scherpe manier schetste Gerbert de huidige ontwikkelingen in Nederland als het gaat om euthanasie en voltooid leven.

Beide sprekers storen zich aan de gekleurde berichtgeving in de media en de felheid waarmee dit debat met name door voorstanders wordt gevoerd. Gepassioneerd vertelden ze dat ze graag een ander geluid willen laten horen. Vonne door middel van een roman, terwijl Gerbert door essays en het toerusten van journalisten een bijdrage wil leveren aan het publieke debat rondom een vrijwillig levenseinde.  De schrijvers vertelden hierbij over hun persoonlijke (pijnlijke) ervaringen met familieden die kozen voor een uitweg uit het leven. Ook moedigden ze ons aan om het leven te verdedigen en ons publiekelijk uit te spreken tegen de vooruitstrevende plannen van de NVVE, D66 en de VVD. Zelf voelen ze zich vaak een roepende in de woestijn.

Geïnspireerd door de twee schrijvers borrelden we tenslotte nog na en proostten we op het bestaan van schrijvers en boeken. Wat ons betreft was deze eerste leeskringavond van de RRQR geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar. We houden u op de hoogte.